Suseł lamparci

Thirteen-lined ground squirrel (Ictidomys tridecemlineatus) to gatunek niewielkiego gryzonia z rodziny wiewiórkowatych. Zamieszuje południową część środkowej Kanady i środkową część Stanów Zjednoczonych. Długość ciała 11-16 cm, długość ogona 6-13 cm, masa ciała 110-140 g. Odżywia się nasionami, trawami, bulwami, owocami, czasami zjada jaja ptaków, małe kręgowce oraz padlinę. Zamieszkuje wykopane przez siebie podziemne korytarze; zimą hibernuje.

Susła widziałam kilkakrotnie, ale nigdy nie miałam przy sobie aparatu. Na zdjęciu samiec pustułki z upolowanym susłem.

Kolumbijska wiewiórka ziemna

Columbian ground squirrel (Urocitellus columbianus) występuje w centralnej części Gór Skalistych w Ameryce Północnej, od południowo-wschodniej Kolumbii Brytyjskiej i południowo-zachodniej Alberty, w Kanadzie, w północnej i wschodniej części  stanu Waszyngton, północno-wschodnim Oregonie, północymj i środkowym Idaho i zachodniej Montanie w Stanach Zjednoczonych. Wiewiórka ma białe brązowo nakrapiane, czarne i szare futro na głowie i grzbiecie. Na klatce piersiowej, brzuchu oraz nogach zabarwiona jest na rdzawy kolor. Żywi się  korzeniami, bulwami, łodygami, liśćmi, nasionami, jagodami, czasami owadami, myszami, śniętymi rybami. Mieszka w koloniach; nory znajdują się w sypkich lub piaszczystych glebach, w otwartym terenie lub na brzegu rzeki pod głazem lub pniem drzewa.

Banff National Park, Kanada

Wiewiórka szara

Eastern gray squirrel (Sciurus carolinensis) występuje we wschodniej i środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych oraz na południowo-wschodnim obszarze Kanady. Futro ubarwione jest srebrnoszaro, grzbiet może mieć odcień szaroczarny. Czasami futro ma lekko czerwonawy odcień. Wiewiórka szara osiąga długość około 30 centymetrów, waży od 400 do 710 gramów. Ogon zazwyczaj ma długość 20 centymetrów.