Brodziec ciemnorzytny

Solitary Sandpiper (Tringa solitaria) – gatunek ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Długość ciała 19-23 cm. Charakterystyczna biała obrączka wokół oka. Wierzch ciała ciemnooliwkowy z białymi plamkami. Ogon ciemny, sterówki z zewnątrz biało prążkowane. Szyja oraz pierś z czarnymi kreskami; gardło oraz brzuch białe. Występuje na brzegach strumieni, bagnach, stawach, mokradłach w północnej części Ameryki Północnej.

Suseł lamparci

Thirteen-lined ground squirrel (Ictidomys tridecemlineatus) to gatunek niewielkiego gryzonia z rodziny wiewiórkowatych. Zamieszuje południową część środkowej Kanady i środkową część Stanów Zjednoczonych. Długość ciała 11-16 cm, długość ogona 6-13 cm, masa ciała 110-140 g. Odżywia się nasionami, trawami, bulwami, owocami, czasami zjada jaja ptaków, małe kręgowce oraz padlinę. Zamieszkuje wykopane przez siebie podziemne korytarze; zimą hibernuje.

Susła widziałam kilkakrotnie, ale nigdy nie miałam przy sobie aparatu. Na zdjęciu samiec pustułki z upolowanym susłem.

Z życia pustułek

Obiadek .......

Kardynał szkarłatny

Northern Cardinal (Cardinalis cardinalis) - gatunek małego ptaka z rodziny kardynałów. Występuje od południowych krańców Kanady po południowe obszary Stanów Zjednoczonych, Meksyk oraz północne krańce Gwatemali i Belize. Preferuje obszary zalesione, ogrody, zarośla i bagna.Osiąga długość 21-23 cm, rozpiętość skrzydeł 25-31 cm, waga około 45-50 g. Samiec jest nieznacznie większy od samicy. Zarówno samica, jak i samiec posiadają grzebień z piór umiejscowiony z tyłu głowy, który potrafią stroszyć. Dymorfizm płciowy zaznacza się poprzez kolor ubarwienia ptaków. Samce są żywo czerwone, samice zaś blado czerwone, beżowe lub brązowawe. Kardynał szkarłatny odżywia się głównie nasionami, rzadziej owadami i owocami.

Ptaka widziałam już wielokrotnie. Niestety nie udało mi się go sfotografować. Na zdjęciu samica pomiędzy liśćmi oraz samiec w znacznej odległości.

Bóbr kanadyjski

(Castor canadensis) – gatunek dużego gryzonia z rodziny bobrowatych (Castoridae), blisko spokrewniony z bobrem europejskim (Castor fiber). Tułów bobra kanadyjskiego jest mniej smukły niż europejskiego, także jego klatka piersiowa jest szersza. Głowa jest krótka z niewielkimi małżowinami usznymi i położonymi blisko siebie małymi oczami. Długość ciała od 90 do 117 cm, masa ciała może osiągać 32 kg. Ogon długości 20-25 cm, szeroki na 13-15 cm. Sierść czerwono- lub czarnobrązowa. Duże (do 20-25 mm długości, i do 5 mm szerokości), stale rosnące siekacze. Bóbr kanadyjski występuje w Ameryce Północnej od Alaski (z wyjątkiem krańców zachodnich i północno-zachodnich) i Kanady (poza skrajną północą), przez Stany Zjednoczone (oprócz Florydy i większości terytorium Kalifornii i Nevady) do północnego Meksyku. Zamieszkują zalesione pobrzeża rzek. Najczęściej są aktywne nocą. Świetnie pływają i nurkują; pod wodą mogą przebywać do 15 minut. Granice swojego obszaru oznaczają wydzieliną gruczołów okołoodbytowych, umieszczaną na specjalnie w tym celu usypanych niewielkich kopczykach z błota i mułu. Bobry żyją w żeremiach, zbudowanych z gałęzi, traw, błota i gliny. Prowadzą do nich podwodne wejścia. W celu zapewnienia stałego poziomu wody budują na rzekach tamy z pni drzew, gałęzi, kamieni, błota i gliny.

Żeremia, Elk Island Park, Kanada