Kulik kanadyjski

Whimbrel (Numenius phaeopus hudsonicus) - gatunek ptaka brodzącego z rodziny bekasowatych, występuje od Alaski po zachodnie wybrzeża Zatoki Hudsona. Zimuje w południowej części Ameryki Północnej i w Ameryce Południowej. Ciało ma kolor szarobrązowy, wierzch głowy czarnobrązowy z jasną pręgą pośrodku i obramowany jasnymi brwiami. Spód ciała jasny, a brzuch biały. Dziób długi, wygięty ku dołowi. Długość ciała ok. 40-48 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 70-90 cm, waga ok. 230-600 g.

Czapla śnieżna

Snowy Egret (Egretta thula) – gatunek ptaka z rodziny czaplowatych. Białe upierzenie, dziób oraz nogi czarne, a stopy żółte. Żeruje w roślinności na płytkiej wodzie. Występuje na obszarze od Wielkich Jezior aż po Amerykę Południową. Długość ciała średnio 60 cm, waga ok. 4 kg.

Mewa śniada

Heermann's Gull (Larus heermanni) – zamieszkuje zachodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych, Meksyk, południowy-zachód Kanady. Czerwony dziób z czarną plamką na końcu, skrzydła ciemnoszare, ogon z białymi końcówkami. Dorosłe osobniki mają głowę białą w okresie rozrodczym, a szarą poza okresem rozrodczym.

Bizon

Bizon (Bison bison) – duży ssak łożyskowy z rodziny krętorogich, rzędu parzystokopytnych, największy obecnie ssak Ameryki Północnej. Wyróżnia się dwa podgatunki bizona: preriowy (B. bison bison) – zamieszkiwał Wielkie Równiny, wędrowny oraz leśny (B. bison athabascae) – mała osiadła populacja w północno-zachodniej Kanadzie i na Alasce, wyższy i cięższy od poprzedniego, osiadły. Długość 2,1-3 m, masa ciała 450-1000 kg, wysokość w kłębie samica 1,6-1,8 m, samiec 1,8-2,0 m. W warunkach naturalnych żył w olbrzymich stadach; szacuje się, że przed kolonizacją Ameryki przez Europejczyków populacja bizona liczyła miliony osobników. Pod koniec XIX wieku stanął przed groźbą wyginięcia, głównie z powodu nadmiernego odstrzału. Obecnie populacja bizona to ok. 500,000 zwierząt hodowanych na mięso oraz 30,000 w parkach narodowych. Na zdjęciach kanadyjski park Elk Island.